سلامم رابه یادروزهای دور پشت گونه های گل انداخته ام پنهان میکنم 

اکنون که..

آمده ای بی آنکه حتی باد جیر جیر در را فریادی بزند.

وهلهله ای ضربان کوچه را قلقلک کند.

آمده ای با دنیایی از واژه های نقاشی شده.با سکوتی صورتی

آمده ای. نشسته در گوشه ای از شعر.راه می روی و آمدنت رابه رخ میکشی.

آمدنت را نه باد خبر دادونه ...

نمی دانم

مهربانیت را هنوز ننوشیده ام یا؟

بذار دیوار گوشهایش راببندد

آن وقت برایت تعریفت خواهم کرد

آمدنت را....

تکلیف ناخوانده ی عشق

دنبال می کشی انتظاررا

هیجان را قاتل می شوی.

بی پروا گریه می کنی.

پای تمام دیوار های کوچه را  خط خطی میکنی.

تمام دفتر خاطرات را از لبخندی گم شده نقاشی می کشی

انتظار

انتظار

آب می شوی

عاشق شدنت را قاب می کنی.

روزها را فراموش می کنی.

وفراموش می شوی.

"افسوس

 برای اونیستی.

و 

"هوا بی تو هم چنان نفس می کشد"

از زندگی گریزانم 

از بودن

از تو

از خودم

میخواهم بگذارمت. پنهانت کنم.

جایی که حتی دستهایم به دستهایت نرسد

وباران ارزوهایم چشمهایت را....

بگذار وبرو

من سالهاست فراموشت شده ام

.....

آغوش ستاره ها را سرمشق زدم

سکوت ابرهای سیاه راغبطه خوردم.

سرنوشت باران را مرور کردم.

خدارا در میان گلها نفس کشیدم.

و حال

 فراموش کرده ام

طوفانی تو را از من گرفت

که امروز خاطرات فرسوده ام را باخود برد

و افتاب را در ضربانم به تپش در آورد

خدا حافظی همیشه هم سخت نیست

وقتی....

انتظارش اگر کشیدنی بود.

غصه اش اگر خوردنی بود.

من کشیده ام طعم های زندگی را

-- 

دندانم درد می کند

کهنگی دردها وقتی تازه می شود. ماجرایست.

و من اکنون ماجرایم شنیدنیست.

روزها ساده گذشتند یا پیچیده تراز ساده.

یادم نیست

خدا ان وقتها که چشمهایم را برای طعم زندگی قربانی کردم.

سزایم را داد.

"من در ضربان رفتنت متوقف شده ام"

آه

دندانم که درد می گیرد...

من همچون واژه هایم

"سکوت"

اکنون دنیا،اکنون من

"چقدر رنگها رنگ می بازند"

وتو همچون رنگ ها....

بگذار بگویم

نه

تو همچون باد

باد همچون تو

نه

تو تنها شبیه تو

من تنها شبیه من

واژه هایم....

نه

برای خاطرت

لحظه ای پشت تو خواهم ایستاد

افسوس

"انگار تنها باد می وزد"

 ومرگ

دستانش را در دستان باران فشرد.

هنگامی که"عشق"در چشمانم جان داد.